คนที่เรารัก...คือคนที่ใช้สำหรับเรา
แต่บางครั้ง...เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่
คนที่รักเรา...คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา...กลับมองเราอย่างใส่ใจ
คนที่เรารัก...คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แม้จริงแล้ว...เรากลับไม่รู้จักเรา
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา...กลับพยายามทำความรู้จักเรา
คนที่เรารัก...คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้...เขากลับไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
แต่เขา...กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา
คนที่เรารัก...คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาทุกข์...เรากลับมองหาเขาไม่เจอ
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข
แต่เวลาทุกข์...เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม
คนที่รักเรา...คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ...ตลอดมา “เขาไม่ได้รักเรา”
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง...บอกให้รู้ว่า... “เขารักเรา”
ความรู้สึกของฉัน...เธอคงไม่เคยใส่ใจ
เพราะความรู้สึกของเธอ...มีให้ก็แต่เขา
สายตาของเธอ...คอยดูแลและเฝ้ามองแต่เช้า
แต่เมื่อฉันจะไป...เธอกลับรั้งไว้
...เพื่ออะไร...(* ที่รัก...*)
English
อยากเท๋วอ่ะ